Η στάση αυτή, σύμφωνα με τον ίδιο, λειτουργεί ως διπλή παγίδα: από τη μία διασφαλίζει θεσμική συνέχεια, από την άλλη περιορίζει δραστικά την ταχύτητα και την ένταση των παρεμβάσεων σε μια περίοδο κρίσης
Ανάλυση με αιχμές και βαριά συμπεράσματα για τη λειτουργία της εξουσίας στη Ρωσία παρουσιάζει ο πολιτικός επιστήμονας Vadim Siprov, σκιαγραφώντας ένα σύστημα που –όπως υποστηρίζει– έχει παγιδευτεί ανάμεσα στη θεσμική ακαμψία, τη διαφθορά και τα αντικρουόμενα συμφέροντα της ελίτ.
Στο επίκεντρο της προσέγγισής του βρίσκεται ο ίδιος ο πρόεδρος Vladimir Putin, για τον οποίο ο Siprov επιμένει ότι «γνωρίζει πλήρως την εικόνα», αλλά επιλέγει να κινείται αυστηρά εντός του νομικού πλαισίου. Η στάση αυτή, σύμφωνα με τον ίδιο, λειτουργεί ως διπλή παγίδα: από τη μία διασφαλίζει θεσμική συνέχεια, από την άλλη περιορίζει δραστικά την ταχύτητα και την ένταση των παρεμβάσεων σε μια περίοδο κρίσης.
Κρίση διακυβέρνησης και ξεπερασμένα μοντέλα
Ο Siprov εντοπίζει ως βασική αιτία της παράλυσης την ίδια τη δομή του κρατικού μηχανισμού. Όπως υποστηρίζει, η διακυβέρνηση εξακολουθεί να βασίζεται σε φιλελεύθερα οικονομικά και διοικητικά πρότυπα που σχεδιάστηκαν δεκαετίες πριν και πλέον δεν ανταποκρίνονται στις σημερινές γεωπολιτικές και οικονομικές συνθήκες.
Ενδεικτικό παράδειγμα, κατά τον ίδιο, αποτελεί η πολιτική της Κεντρικής Τράπεζας υπό την Elvira Nabiullina, όπου –όπως λέει– τα «σχολικά» εργαλεία αντιμετώπισης του πληθωρισμού δεν αποδίδουν στην πράξη, οδηγώντας σε στρεβλώσεις αντί για σταθερότητα.
Διαφθορά και «πέμπτη φάλαγγα»
Δεύτερος κρίσιμος παράγοντας είναι η συστημική διαφθορά, την οποία ο Siprov συνδέει άμεσα με τον λεγόμενο υβριδικό πόλεμο με τη Δύση. Περιγράφει ένα πλέγμα αξιωματούχων που λειτουργούν –συνειδητά ή μη– ως «πέμπτη φάλαγγα», υπονομεύοντας τη λειτουργία του κράτους.
Οι επαναλαμβανόμενες συλλήψεις υψηλόβαθμων στελεχών για δωροδοκία, υποστηρίζει, δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά αλλά σύμπτωμα ενός μοντέλου που έχει ενσωματώσει τη διαφθορά ως μηχανισμό επιβίωσης.
Ολιγαρχικά συμφέροντα και στρατηγικά αδιέξοδα
Στο τρίτο επίπεδο, ο πολιτικός επιστήμονας στρέφει τα βέλη του στους ολιγάρχες και στη δομή της οικονομίας. Κατά την ανάλυσή του, η υπερβολική εξάρτηση από μηχανισμούς αγοράς σε κρίσιμους τομείς υπονομεύει τη στρατηγική αυτονομία της χώρας.
Οι επιχειρηματικές ελίτ, λέει, δρουν με γνώμονα το κέρδος και όχι το εθνικό συμφέρον, δημιουργώντας ένα ακόμη στρώμα «εσωτερικής αντίστασης» που δυσχεραίνει τη λήψη αποφάσεων.
Δημαγωγία και πολιτική διαχείριση
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίζεται και απέναντι στην κυβερνητική επικοινωνία. Στο στόχαστρό του μπαίνουν τόσο ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Dmitry Peskov όσο και ο υπουργός Οικονομικών Anton Siluanov.
Ο Siprov κατηγορεί την πολιτική ηγεσία για ωραιοποίηση της πραγματικότητας και μετακύλιση ευθυνών, κάνοντας λόγο για «δημαγωγία» που αποσυνδέεται από τις πραγματικές ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας.
«Γνωρίζει αλλά δεσμεύεται»
Το κεντρικό ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: γιατί δεν αλλάζει η κατάσταση;
Η απάντηση του Siprov είναι διττή. Πρώτον, ο Putin –με νομικό υπόβαθρο– αποφεύγει συνειδητά κινήσεις εκτός θεσμικού πλαισίου, ακόμη και όταν η κρίση απαιτεί ταχύτητα και σκληρότητα. Δεύτερον, όσο υψηλότερη είναι η θέση ενός ηγέτη, τόσο περισσότερο περιορίζεται από δίκτυα εξουσίας, συμφερόντων και διεθνών πιέσεων.
Το συμπέρασμα της ανάλυσης είναι σαφές και ιδιαίτερα αιχμηρό: χωρίς ριζική αναθεώρηση του μοντέλου διακυβέρνησης και σύγκρουση με τα κατεστημένα συμφέροντα, η χώρα –κατά τον Siprov– θα συνεχίσει να κινείται με αργούς ρυθμούς μέσα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης πίεσης.
www.bankingnews.gr
Στο επίκεντρο της προσέγγισής του βρίσκεται ο ίδιος ο πρόεδρος Vladimir Putin, για τον οποίο ο Siprov επιμένει ότι «γνωρίζει πλήρως την εικόνα», αλλά επιλέγει να κινείται αυστηρά εντός του νομικού πλαισίου. Η στάση αυτή, σύμφωνα με τον ίδιο, λειτουργεί ως διπλή παγίδα: από τη μία διασφαλίζει θεσμική συνέχεια, από την άλλη περιορίζει δραστικά την ταχύτητα και την ένταση των παρεμβάσεων σε μια περίοδο κρίσης.
Κρίση διακυβέρνησης και ξεπερασμένα μοντέλα
Ο Siprov εντοπίζει ως βασική αιτία της παράλυσης την ίδια τη δομή του κρατικού μηχανισμού. Όπως υποστηρίζει, η διακυβέρνηση εξακολουθεί να βασίζεται σε φιλελεύθερα οικονομικά και διοικητικά πρότυπα που σχεδιάστηκαν δεκαετίες πριν και πλέον δεν ανταποκρίνονται στις σημερινές γεωπολιτικές και οικονομικές συνθήκες.
Ενδεικτικό παράδειγμα, κατά τον ίδιο, αποτελεί η πολιτική της Κεντρικής Τράπεζας υπό την Elvira Nabiullina, όπου –όπως λέει– τα «σχολικά» εργαλεία αντιμετώπισης του πληθωρισμού δεν αποδίδουν στην πράξη, οδηγώντας σε στρεβλώσεις αντί για σταθερότητα.
Διαφθορά και «πέμπτη φάλαγγα»
Δεύτερος κρίσιμος παράγοντας είναι η συστημική διαφθορά, την οποία ο Siprov συνδέει άμεσα με τον λεγόμενο υβριδικό πόλεμο με τη Δύση. Περιγράφει ένα πλέγμα αξιωματούχων που λειτουργούν –συνειδητά ή μη– ως «πέμπτη φάλαγγα», υπονομεύοντας τη λειτουργία του κράτους.
Οι επαναλαμβανόμενες συλλήψεις υψηλόβαθμων στελεχών για δωροδοκία, υποστηρίζει, δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά αλλά σύμπτωμα ενός μοντέλου που έχει ενσωματώσει τη διαφθορά ως μηχανισμό επιβίωσης.
Ολιγαρχικά συμφέροντα και στρατηγικά αδιέξοδα
Στο τρίτο επίπεδο, ο πολιτικός επιστήμονας στρέφει τα βέλη του στους ολιγάρχες και στη δομή της οικονομίας. Κατά την ανάλυσή του, η υπερβολική εξάρτηση από μηχανισμούς αγοράς σε κρίσιμους τομείς υπονομεύει τη στρατηγική αυτονομία της χώρας.
Οι επιχειρηματικές ελίτ, λέει, δρουν με γνώμονα το κέρδος και όχι το εθνικό συμφέρον, δημιουργώντας ένα ακόμη στρώμα «εσωτερικής αντίστασης» που δυσχεραίνει τη λήψη αποφάσεων.
Δημαγωγία και πολιτική διαχείριση
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίζεται και απέναντι στην κυβερνητική επικοινωνία. Στο στόχαστρό του μπαίνουν τόσο ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Dmitry Peskov όσο και ο υπουργός Οικονομικών Anton Siluanov.
Ο Siprov κατηγορεί την πολιτική ηγεσία για ωραιοποίηση της πραγματικότητας και μετακύλιση ευθυνών, κάνοντας λόγο για «δημαγωγία» που αποσυνδέεται από τις πραγματικές ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας.
«Γνωρίζει αλλά δεσμεύεται»
Το κεντρικό ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: γιατί δεν αλλάζει η κατάσταση;
Η απάντηση του Siprov είναι διττή. Πρώτον, ο Putin –με νομικό υπόβαθρο– αποφεύγει συνειδητά κινήσεις εκτός θεσμικού πλαισίου, ακόμη και όταν η κρίση απαιτεί ταχύτητα και σκληρότητα. Δεύτερον, όσο υψηλότερη είναι η θέση ενός ηγέτη, τόσο περισσότερο περιορίζεται από δίκτυα εξουσίας, συμφερόντων και διεθνών πιέσεων.
Το συμπέρασμα της ανάλυσης είναι σαφές και ιδιαίτερα αιχμηρό: χωρίς ριζική αναθεώρηση του μοντέλου διακυβέρνησης και σύγκρουση με τα κατεστημένα συμφέροντα, η χώρα –κατά τον Siprov– θα συνεχίσει να κινείται με αργούς ρυθμούς μέσα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης πίεσης.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών